بسم الله الرحمن الرحيم وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّهٌ یَدْعُونَ إِلَى الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ       
امروز: دوشنبه ۰۳ مهر ۱۳۹۶ - 2017 September 25
کد خبر: ۸۶۶۹
تاریخ انتشار: ۱۲ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۳:۳۶
احمد قیومی
مفاهیم علمی با واژه های مشخص و روشن تعریف و توضیح داده می شوند اما این بدان معنا نیست که هر واژه و یا کلمه ای بتواند در تنظیم یک تعریف علمی موثر واقع شود. از این رو، سیر بی پایان دگردیسی مفاهیم علمی و بالتبع، استنباط ناصحیح معانی و دستیابی به تعاریف دقیق آن مشکلی دیرینه در تاریخ علم است. ادبیات سیاسی امروز ایران نیز از این نابسامانی و آشفتگی رنج می برد. آنجا که انتقاد علمی به مخالفت غیرمنطقی، اطلاع رسانی به هیاهو، اکثریت منتقدان به اقلیت تندرو، منافع ملی به منافع شخصی، عقب نشینی به توافق و نهایتا سازش به ابتکار عمل تعبیر می شود. البته این تغییر کلمات به هیچ عنوان نمی تواند به تغییر بنیادین ذات مفاهیم و ماهیت اصلی آن منجر شود اما به هرحال می تواند در حوزه رسانه ای نتایج ملموس و مطلوبی نیز برای برخی از تندروهای حقیقی به همراه داشته باشد.

متاسفانه چندی است که نشانه های شروع موج دوم عملیات رسانه ای برخی از جریانات سیاسی علیه فعالان و نخبگان سیاسی و رسانه ای ارزشی و متعهد از این سو و آن سو مشاهده می شود. در این رابطه، پس از ثبت نام میلیون ها ایرانی برای دریافت یارانه و در نتیجه تبعات سیاسی و اجتماعی آن برای دولت محترم، برخی را مجبور نموده تا برای انحراف افکار عمومی از واقعیت های فضای سیاسی و اقتصادی امروز جامعه، دست به فرافکنی های گسترده و غیرحرفه ای بزنند!

در این رابطه طی روزهای گذشته خبرگزاری دولتی ایرنا با انتشار گزارشی معنادار که نمی توان به راحتی از آن گذشت، دست به وارونه سازی حقایق و متهم نمودن منتقدان توافق ژنو و طرح اتهاماتی بی اساس به دلسوزان و نیروهای ارزشی به منظور تضعیف و تخریب ایشان زده است. ایرنا در گزارشی با عنوان "آستانه توافق فراگیر هسته ای(!) و هیاهوی مخالفان! گویی کلید آغاز موج دوم عملیات روانی علیه منتقدان و صاحب نظران سیاسی و رسانه ای را فشرده است. این خبرگزاری در گزارشی ضعیف و فاقد استدلال محکم و منطقی با فرار به جلو، انبوهی از منتقدان توافق هسته ای را عده ای اقلیت و تندرو دانسته و به زعم خود، اقدامات اخیر ایشان را در بیان حقایق پنهان توافق هسته ای به چالش کشیده است.

هدف نگارنده پاسخ به اتهامات بی اساس این رسانه به نمایندگان محترم مجلس، نخبگان رسانه ای متعهد و مردم انقلابی و سازش ناپذیر ایران اسلامی نیست اما به هرحال برای آنکه عمق اندک و فاقد پشتوانه علمی و حرفه ای این گزارش آشکار شود، ذکر پاره ای از نکات اجتناب ناپذیر است.

برقراری پیوند میان اقدامات منتقدان داخلی توافق ژنو با اهداف نهان دشمنان خارجی شیوه نخ نما شده تندروهای به ظاهر میانه رو در فشار و تخریب هرچه بیشتر علیه اکثریت دلسوز و ولایتمدار جامعه است. حال اگر این افراد ناچار باشند برای تخریب نیروهای ارزشی، یکبار هم که شده علیه اسرائیل و دشمنان انقلاب موضعگیری کنند، ما نیز حاضریم تا مانند دوستان دیگرمان خود را مثل همیشه فدای نظام اسلامی و ارزش های گرانبهای آن کنیم.

در این گزارش همچنین با تاکید بر ضرورت حفظ منافع ملی، از آسيب و لطمه های احتمالی به آن احساس نگرانی و خطر می شود! حفظ منافع ملی بی شک اصلی اساسی و خدشه ناپذیر است اما در جواب نویسنده باید گفت راهنمای حرکت در مسير دستیابی به منافع ملی را طبق قانون اساسی، رهبری معظم انقلاب اسلامی تعیین می کند. اگر شما به این امر معتقدید، ما با شما مشکلی نخواهیم داشت؛ که البته در این گزارش نوشته اید که منافع ملی به خودی خود چراغ راهنمای کشور است(!) اما نگفتید منافع ملی را چه کسی تعیین می کند؟ و آیا مگر سازش ناپذیری با دشمنان این ملت مظلوم و حمایت از آرمان های راستین آن از اصلی ترین منافع ملی و اولویت های نظام اسلامی نیست؟ از سوی دیگر با اشاره ناقص و گزینشی به فرمایشات و رهنمودهای مقام معظم رهبری درخصوص ضرورت ادامه مذاکرات هسته ای به این نکته نپرداختید که ادامه این روند اساسا باید چگونه باشد؟ سوال اصلی اینجاست که چرا به شاخص های ارائه شده از سوی رهبری معظم که با هدف حفظ منافع ملی کشور بیان شده، کمترین اشاره و توجهی ننموده اید؟!

در بخشی از این گزارش، گفته شده که تنش زدایی میان ایران و اتحادیه اروپا که امروز روندی رو به رشد گرفته، با اقدام نمایندگان مجلس در مقابله آگاهانه با فشارهای قطعنامه ای اتحادیه اروپا با مشکل مواجه شده و اساسا این مساله ای بی اهمیت است که این افراد قصد دارند تا با برجسته سازی آن، این تعامل سازنده را با اختلال مواجه کنند! این در حالی است که در تمام این گزارش به شیوه ای منسوخ، اظهارنظرهای نویسنده از سوی برخی یا بسیاری از تحلیلگران و منتقدان بیان می شود اما هیچگاه سخن از نام و نشانی این افراد به میان نمی آید!

نویسنده اصرار بر این مساله دارد که اینگونه قطعنامه های اروپایی در محکوم نمودن نظام در حوزه حقوق بشر فاقد اهمیت برای آنهاست. این در حالی است که یکی از مهمترین ابزارهای فشار غرب علیه نظام اسلامی در این سال ها و به خصوص طی ماه های اخیر همین موضوع یعنی حقوق بشر بوده است. چگونه می توان این اقدام اتحادیه اروپا را نادیده گرفت و در عین حال واکنش نمایندگان محترم مجلس و موضعگیری صریح ایشان علیه آن را ناپسند و تیره کننده روابط ایران و غرب به شمار آورد؟! گویی نویسنده تلاش دارد تا هر اقدام ظالمانه اروپایی را بی اهمیت دانسته و هرگونه تلاش برای مقابله با آن در داخل را مردود بداند! رهبری معظم انقلاب بارها تاکید نموده اند که دشمنی غرب با مردم مقاوم ایران سیری بی پایان دارد و اگر روزی هم مساله هسته ای حل شود، اینان بار دیگر با طرح موضوعاتی همچون حقوق بشر و... به فشارهای خود علیه کشورمان خواهند افزود. از این رو خام اندیشی است که تلاش شود تا غرب با دشمنی پایدارش با ایران اسلامی تبرئه شود و منتقدان داخلی محکوم گردند.

در ادامه این گزارش با ذوق و اشتیاق فراوان به نقش سازنده رییس جمهور آمریکا در حل موضوع هسته ای ایران و اتخاذ رویکردی تنش زدایانه و مسالمت آمیز(!) اشاره و تاکید شده است. نویسنده گویا فراموش کرده که همین رییس جمهور آمریکا بود که چندی پیش و در آستانه توافق اولیه ۱+۵ با کشورمان در اجلاس ضدایرانی و صهیونیستی سابان گفته بود که اگر بتوانیم تک تک پیچ و مهره های اصلی برنامه هسته ای ایران را برچینیم، قطعا لحظه ای درنگ نخواهیم کرد. او همچنین گفته بود خوشحالیم که توانستیم برای اولین بار و به طوری وسیع برنامه هسته ای ایران را متوقف کنیم. یا حتی طی روزهای گذشته همین اوباما بود که لایحه عدم ورود ابوطالبی نماینده دایم ایران به سازمان ملل که از سوی دولت تدبیر و امید انتخاب شده بود، را امضا کرد. آیا می توان این اقدامات و نمونه های بسیار دیگر را نشانه روحیه مسالمت آمیز وی و نقش سازنده آن در کاهش تنش ها با ایران دانست؟

در پایان این گزارش ضمن متهم نمودن منتقدان داخلی، از ابتکار عمل دولت در پیشرفت مذاکرات هسته ای سخن گفته شده است. در واقع سخن از حقایق نهان این مذاکرات و عقب نشینی های تاسف بار آن همچون رقیق سازی ذخایر اورانیوم غنی شده و تعطیلی بسیاری از مراکز هسته ای کشور و نمونه های دیگر، مجالی دیگر می خواهد اما یقینا آیندگان درباره آن قضاوتی صحیح خواهند کرد. بنابراین نمی توان ابتکار عمل دولت در این زمینه را اینگونه و به صورت شتابزده مورد ستایش قرار داد. سخن در این باب بسیار است اما باید به این افراد متذکر شد که هیچگاه نمی توانید با برچسب زنی به منتقدان به عنوان اقلیت تندرو، وجدان بیدار مردم و نگاه بصیر و صدای رسای منتقدان ارزشی که چشم به هدایت های رهبری معظم انقلاب دوخته اند، را ساکت کنید. پس لطفا کمی هم به منافع ملی ایران و خواست مردم و نخبگان توجه کنید و این را نیز بدانید که آیندگان، عملکرد امروز ما را مورد قضاوت قرار خواهند داد. سعی کنید شرمنده نسل های بعد نباشید...
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربازدید ها
پربحث ترین عناوین
آخرین اخبار